گفتنی است تضعیف نهاد خانواده و انتقال کارکردهای آن به دولت و نیز سیطرۀ سکولاریسم و انتقال قدرت از کلیسا به دولت سیاسی در غرب ، از جمله مظاهر بارز تمدنی غرب به شمار می آید.
حال آنکه مذهب مقوم خانواده است و عینیت دیانت و سیاست در نظام اسلامی به نوبۀ خود موجب قوام و ارتقای سبک زندگی اسلامی است که در قالب حیات طیبه شکل می گیرد، یعنی حیات یک جامعه منوط به حیات خانواده است ، بدین ترتیب ضرورت تبیین سیاست های حمایتی دولت از نهاد خانواده برای ارتقای سبک زندگی ایرانی اسلامی بیش از پیش احساس می شود.
بنابراین رسالت دولت باید بر مبنای تعمیق گفتمان معنایی خانواده تعریف گردد تا معناگرایی و احساس پذیری از زندگی اجتماعی ارتقاء یابد، از این رو مهد کودک ها،دانشگاه ها.. یا دیگر نهادهای آموزشی و تربیتی در دولت و یا نهادهای خصوصی به هیچ عنوان نمی توانند کارکرد واقعی نهادخانواده را به فرد منتقل سازند بلکه دولت باید بر کارکردهای بی بدیل خانواده در درون این هستۀ ارزشمند تأکید ورزد تا فرایند ارتباط از درون خانواده به بیرون از خانواده منتقل نگردد، که در صورت غفلت از این مقوله، طرح تحقق سبک زندگی اسلامی شعاری بیش نخواهد بود.
برچسب: خانواده؛,
نویسنده: ابوالفضل محمدی